MENEER CORNUIT DOUCHT SAMEN MET DE PSYCHOLOOG

‘Oké, ik ben bijna zover. U ook?’

Meneer Cornuit kijkt mij gespannen aan. Aan de rand van de badkamer van verpleeghuis ‘Noordeloos’. Een spierwitte badkamer zonder douchegordijn.

‘We doen het samen. Ik blijf bij u. Beloofd!’.

Meneer Cornuit leunt tegen de spierwitte muur. En hoewel het een beer van een vent is met zijn 1.95, lijkt hij met de seconde kleiner te worden. Deze voormalig automonteur uit Rotterdam. ‘Mijn vader was een hele lieve, goedgelovige man’ vertelde zijn zoon laatst. ‘3 keer getrouwd geweest en 3 keer gescheiden. De laatste 2 vrouwen hebben hem financieel helemaal uitgekleed. Hij is hier nooit helemaal overheen gekomen’.

‘Wow, het water is heerlijk, meneer Cornuit, precies goed! Niet te heet. Niet te koud.
Net als op zo’n warme zomerdag op het strand van Hoek van Holland, weet je nog?’

Ik zet het geluid van de fluitende zeemeeuwen aan en het geruis van de zee.

‘Hoort u die meeuwen? Oh, pas op! Er vliegt er nu vlak één boven uw hoofd!’

Dan verschijnt er heel voorzichtig een glimlach op zijn gezicht. Meneer Cornuit heeft een prachtig doorleefd gelaat. Een echte kerel.

‘Het is allemaal niet echt, dat weet ik’.

‘Gelukkig. Anders zou ik nog denken dat u ze ziet vliegen’. Ik geef een knipoog.

‘Nou ik ga pootje baden. Ik laat mijn strandhanddoek zakken en stap eronder.

Meneer Cornuit houdt gespannen zijn handen voor zijn mond. Hii heeft gigantische werkhanden, die bijna zijn hele gezicht beslaan. Ze lijken op de handen van boer Evert uit ‘Boer zoekt Vrouw’.

‘Blijft u daar maar staan eigenlijk. Heb ik meer ruimte!’, zeg ik lachend.

‘Je bent wel een beetje rijp voor Maasoord, wist je dat?’ (Rotterdams voor: ‘je bent wel een beetje gek’).

‘Ja, dat hoor ik vaker’. Het is waar. Ik ben een beetje ongewoon. Ik kan ver gaan in mijn belevingsgerichte zorg. Zoals douchen met Meneer Cornuit. Of mevrouw de Bruin helpen met haar bevalling. Maar ik geloof erin. Meebewegen. Spiegelen. Afstemmen. Ik bedoel, ik kan achter mijn bureau wel een benaderingsplan schrijven voor meneer zijn waterangst. Maar de angst is hier, en dus pakken we hem eerst hier aan. Samen. Onder de douche.

‘Meneer Cornuit, u houdt mij aan de praat. Ik trap er niet. Ik hou het voor gezien. Adieu!’

Ik begin te zingen terwijl ik mij driftig inzeep: ‘2 emmertjes water halen, 2 emmertje pompen, de meisjes op de klompen, de jongens…

Heel voorzichtig zie ik meneer Cornuit op mij afgekomen. Hij schuifelt over de badkamervloer, maar blijft dan voor de douche stokstijf staan. ‘Ik ken het echt niet’.

Shit, mijn badpak zit veel te strak. Hij knelt. Maar tijd om een nieuwe te kopen was er niet. En ik ben nu eenmaal best wat aangekomen in Corona tijd en na mijn bevalling. Maar goed, niemand die erop let. Meneer Cornuit al helemaal niet. Die kijkt enkel met grote ogen naar de douchekop.

Dementie in Theater
DAG MAMA 1 & 2

Ervaar in het theater wat dementie met jouw naaste of cliënt doet. En wij beloven je dat jouw omgang met dementie niet meer hetzelfde zal zijn.

‘Dit is zo fijn. Moet je dat schuim ruiken. Het ruikt naar kippenstont’, zeg ik lachend.

Meneer Cornuit komt iets dichterbij. Dan steek ik mijn hand uit en begin te tellen: ‘1, 2 .. Pak mijn hand maar!’

Meneer Cornuit kijkt naar mijn hand, maar lijkt geenszins van plan mij ook maar één vinger te geven.

‘U kunt het! Bij 3 pakt u mijn hand’.

‘1,2….3, hebbes!’. Ik heb beet. En moet mijn best doen om niet om te vallen. Hij sleurt mij haast de douche uit. Ik pak de douchekop vast en druk hem snel in zijn handen.

Nu draait het echt om leiderschap.
‘Oké Cornuit, spoel de voeten af nu’.

Meneer Cornuit volgt mijn instructie op.

‘Heel goed. En nu de onderbenen. Ja. Nu het andere been. Zo ja. Goed, Ik tel toch 60 en dan zet ik de douche uit’.

Meneer Cornuit slaakt een zucht van opluchting. ‘Is dit goed zo?’

‘Voor vandaag wel. Kijk eens in mijn ogen. Ik ben ontzettend trots op u!’

Hij begint te glunderen. Ha, ik sta onder de douche! Zie je dat? Ik kan het!’

‘Ik zie het! Samen met mij. Die meid die rijp is voor Maasoord!’, zeg ik lachend

Dan begint hij te huilen. Van ontlading. ‘Het lukt ‘.

‘Ja, natuurlijk lukt het! U bent meneer Cornuit. Een boom van een vent! Ik ben super trots op u!’

En het is waar. Ik ben ontzettend trots. Meneer Cronuit en ik staan sinds deze keer wekelijks samen onder de douche. Woensdag wasdag. En iedere week gaan we een stapje verder om hem van zijn angst voor water af te helpen. Een angst die in de dementie helemaal terugkomt. En ooit is ontstaan toen hij zijn zusje Coby op 6 jarige leeftijd verloor. Verdronken in het zwembad. Tijdens een familieuitje. Een vreselijk traumatische ervaring.
‘Ik hoor mijn moeder nog gillen, dat was het ergste. ‘Dat gillen ging door merg en been. Ze is nooit meer de oude geweest’

Maar meneer Cornuit wil zijn angsten overwinnen. Hij wil groeien. Niet aan de wasbak wassen met een teiltje, maar zijn grootste angsten overwinnen. Ook in de dementie. Waar toch veel draait om verlies. En iets overwinnen is dan misschien nog wel het mooiste wat er is.

Omgaan met dementie; er is nog zoveel mogelijk! Ik hou ervan!

𝗗𝗼𝗲 𝗺𝗲𝘁 𝗺𝗶𝗷 𝗺𝗲𝗲 é𝗻 𝗸𝗼𝗺 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗱𝗲 𝘃𝗲𝗲𝗹𝗴𝗲𝗽𝗿𝗲𝘇𝗲𝗻 𝗺𝘂𝘇𝗶𝗲𝗸 𝘁𝗵𝗲𝗮𝘁𝗲𝗿𝘀𝗵𝗼𝘄 ‘𝗗𝗮𝗴 𝗠𝗮𝗺𝗮 1& 2’. 𝗩𝗮𝗻 𝗼𝘂𝗱𝗲𝗿𝗲𝗻𝗽𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝗹𝗼𝗴𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝘁𝗵𝗲𝗮𝘁𝗲𝗿𝗺𝗮𝗸𝗲𝗿𝘀. 𝗭𝗲 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗮𝗹 𝟯𝟬𝟬.𝟬𝟬𝟬 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗴𝗲𝗵𝗼𝗹𝗽𝗲𝗻 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗼𝗺𝗴𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗲𝘁 𝗱𝗲𝗺𝗲𝗻𝘁𝗶𝗲. ❤

www.dementieintheater.nl/dagmama

Ervaar in het theater wat dementie met jouw naaste of cliënt doet. En wij beloven je dat jouw omgang met dementie niet meer hetzelfde zal zijn.

Dag Mama is de veelgeprezen muziektheatershow over omgaan met dementie.

Je krijgt de krachtigste omgangsmethodiek in handen voor de mooiste momenten samen. Want er is nog zoveel mogelijk! Ontdek het nu in het theater. Herkenbaar, ontroerend en levensveranderend.

Dag Mama toert nog één keer door Nederland. Met wie ga jij?

DEMENTIE IN THEATER

samen. het beste. geven.

contact